Oświetlenie do domu

Oświetlenie to nie tylko ten element wyposażenia domu, dzięki któremu możemy być w ciągu dnia dłużej aktywni. Światło buduje nastrój i dlatego warto poświęcić nieco więcej uwagi oświetleniu domowemu.

Co więcej, efekt końcowy może być naprawdę zaskakujący i niebanalny, a wnętrze może całkowicie zmienić swój charakter.

Jednak nadrzędną funkcją oświetlenia jest jego funkcja użytkowa, a więc względy praktyczne powinny przeważać nad wszelkimi innymi. Podstawowym rodzajem oświetlenia jest oświetlenie ogólne, do którego wyłącznik powinien być umieszczony przy drzwiach. Nie musi ono być szczególnie intensywne, tak jak powinno to być w przypadku oświetlenia miejscowego, czyli roboczego, które kieruje się wprost na miejsce pracy. Nastrój buduje oświetlenie dekoracyjne.

Architekci wnętrz nazywają ten rodzaj oświetlenia ekspozycyjnym, bo ma ono eksponować konkretny przedmiot. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest skupienie na wybranym elemencie dekoracji wnętrz. W tym celu wykorzystuje się reflektorki halogenowe, lampy bezcieniowe na wysięgnikach. Obrazy oświetlają świetlówki, które dają światło naturalne.

Chcąc za pomocą światła zbudować we wnętrzu nastrój można np. w celu uzyskania efektu rozproszonego światła ukryć źródło światła za taflą szkła albo chociażby płytą gipsowo-kartonową. W sklepach dostępne są również kinkiety wykonane z gipsu. Takie kinkiety pomalowane na kolor ściany albo sufitu są niewidoczne. Sposób rozproszenia można również osiągnąć kierując światło lampy na ścianę albo sufit. Jeśli chodzi o zabawę światłem i ciekawe efekty można zastosować ażurowe klosze albo witraż. Sporą popularnością cieszą się ostatnio podwieszane światłowody umieszczone w suficie podwieszanym. Zapalają się one sekwencyjnie, dzięki czemu imitują np. rozgwieżdżone niebo.

Ale oświetlenie do domu to również bardzo bogata oferta producentów lamp i żyrandoli. To bogactwo wzornictwa pozwala dopasować lampę do stylistyki i charakteru wnętrza. Co więcej, w tej samej stylistyce i wzornictwie kupić można lampę górną (oświetlenie ogólne), lampę stojącą, a bywa że i kinkiet. Oczywiście ciekawym efektem będzie niestosowanie jednolitej stylistyki oświetlenia w obrębie tego samego pomieszczenia. Lampa stojąca reprezentująca zupełnie inny styl i design może stać się naprawdę interesującym akcentem we wnętrzu.

W holu najczęściej umieszcza się kinkiety albo plafoniery. Oświetlenie tutaj nie musi być intensywne. Warto jednak zadbać o odpowiednie oświetlenie lustra. W salonie oprócz oświetlenia ogólnego powinna znaleźć się lampa podłogowa. Natomiast nie umieszcza się kinkietów nad kanapą czy fotelami, ponieważ bardzo niekorzystnie oświetlają one głowy siedzących na nich osób. W salonie często się również spotyka reflektorki umieszczone na drutach albo linkach oraz umieszczone w sufitach podwieszanych.
W sypialni nie może oczywiście zabraknąć lampek nocnych, które umieszczone przy łóżkach nie powinny razić w oczy. Również przy toaletce powinno znaleźć oświetlenie w postaci dwóch lampek umieszczonych po bokach lustra.

W garderobie najczęściej stosuje się reflektorki halogenowe, które mają regulowany kierunek oświetlenia.

Artykuł pochodzi z serwisu Artelis

Aranżacje wnętrz – studiowanie oraz rozwój

Z szerokich możliwości dla kreatywności i pracy zespołowej, kariera architekta wnętrz skupia się na projektach, które wypełniają puste miejsce i czynią z niego użyteczne i skuteczne.

Architekci wnętrz włączają dany projekt dla szerokiego spektrum możliwych projektów, takich jak tanie mieszkania, siedziba firmy lub prywatne nieruchomości.

Dzięki ścisłej współpracy ze specjalistami z branży budowlanej i pokrewnych dziedzinach, aranżacja wnętrz uwzględnia pełne projekty strukturalne, tworząc unikalne, funkcjonalne projekty. Ze względu na projekty wymagające konkretnych umiejętności i wiedzy, większość architektów wnętrz specjalizuje się w jednej dziedzinie, np. powierzchnie handlowe, czy wzorów wystawy.

W przeciwieństwie do projektantów wnętrz, architektów wnętrz nie tylko dodają piękna miejscu, ale także uwzględniają funkcje i usprawnienia w oparciu o miejsca pracy lub potrzeb życia. Architekci wnętrz są zorientowani w takich dziedzinach, jak konstrukcja i bezpieczeństwo pracy.

Wiedza ta jest pomocna w utrzymaniu norm dotyczących bezpieczeństwa stosowania i projektu końcowego wykorzystania aplikacji, które przylegają do konstrukcji i utrzymania. Edukacja w zakresie zagadnienia, jakim jest projektowanie wnętrz, obejmuje kursy z zakresu opracowywania, planowania, projektowania strukturalnego systemów ogrzewania i chłodzenia, normy bezpieczeństwa i designu. Wiele szkół posiada także narzędzia i technologie dla głównych firm zajmujących się usługami, do których należy m.in. architektura wnętrz, takich jak komputerowe wspomaganie projektowania oprogramowania.

Zawód architekta wnętrz jest regulowany i wymaga nie tylko formalnego wykształcenia, ale również z uprawnień państwowych. Uprawianie architektury wnętrz nie jest zgodne z prawem używania tytułu "architekt wnętrz", chyba że z wymaganiami stawianymi architektowi przy rejestracji.

Większość architektów wnętrz uzyskuje licencję po otrzymaniu formalnej edukacji i zdobyciu jednego roku do trzech lat doświadczenia zawodowego.

Artykuł pochodzi z serwisu Artelis

Wykładziny specjalistyczne

Wykładziny są niezwykle popularne i stosowane w bardzo wielu budynkach. Są to bardzo praktyczne rozwiązania do każdego pomieszczenia, również tam, gdzie są specjalne wymagania.

Mowa tutaj o wykładzinach, przeznaczona do pomieszczeń gdzie powinny panować specjalne warunki. Są to pomieszczenia z komputerami, serwerownie, laboratoria czy też inne pomieszczenia specjalistyczne. Takie wykładziny potrafią dobrze odizolować, a także zapobiegać elektryzacji co w przypadku sprzętów komputerowych czy chemikaliów ma bardzo duże znaczenie. Obecnie wykładziny takie stosuje się w szpitalach w jego specjalistycznych oddziałach.

W specjalistycznych miejscach stosowane są także wykładziny PCW które są bardzo odporne na zniszczenia. Odporne na ogień czy też antypoślizgowe. Te wykładziny są niezwykle popularne, ze względu na swoją cenę oraz właściwości. Przy zastosowaniach przemysłowych czy publicznych muszą jednak posiadać specjalny atest o trudno palności. Bardzo często można spotkać je w miejscach użytku publicznego jak wszelkiego rodzaju urzędy, dworce czy inne miejsca.

Wśród wykładzin, występują także wykładziny sportowe. Są to specjalne wykładziny i rolety, często produkowane na zamówienie. Dziś coraz więcej obiektów sportowych jak hale, rezygnuje z wykonywania podłoża parkietowego, który jest ciężki w utrzymaniu i bardzo drogi. Do tego rodzaju podłóg wykorzystuje się na specjalne wykładziny podłogowe, które mogą występować w różnych kolorach i wzorach. Dodatkowo, każda wykładzina może być zdobiona nadrukiem, co jest bardzo atrakcyjne. Są to wykładziny bardzo wysokiej jakości, które nie odkształcają się, a do tego piłka zachowuje na nich odpowiednie właściwości. Dziś takie wykładziny stosuje się na halach sportowych przeznaczonych do piłki ręcznej, piłki nożnej czy też piłki siatkowej. Do tej pory nie ma lepszego sposobu wykańczania podłóg niż specjalistyczne wykładziny. Zastosowanie ich jest bardzo szerokie i popularne w wielu krajach. Są stosunkowo tanie i łatwe w utrzymaniu.

Marcjan Atomczyk - od ponad piętnastu lat ekspert w wielu dziedzinach nauki i techniki. Doktor nauk techniczych. Wykładał na wielu zagranicznych uczelniach. Mocno zafascynowany marketingiem i nowinkami technicznymi. Entuzjasta Apple i ipada.

Artykuł pochodzi z serwisu Artelis

Meble w życiu starożytnych, czyli kilka słów o historii meblarstwa

Meble drewniane towarzyszą człowiekowi od zarania dziejów. Na przestrzeni wieków ich użytkowy charakter zmienił się nieco, w efekcie meble stały się również elementem dekoracji.

Meble okresu starożytności (oprócz mebli egipskich, zachowanych np. w grobowcu Tutanchamona) znamy głównie z przekazów ikonograficznych. Z zachowanych wizerunków możemy wnioskować o ich funkcji i konstrukcji, natomiast wykopaliska archeologiczne pomagają ustalić materiał i technologię  wykonania. W tym okresie meble najczęściej wykonywane były z kamienia w tym marmuru. Nie brakowało jednak drewnianych, wykonywanych za pomocą prostych narzędzi z brązu. Najbardziej popularnym materiałem drewno sykomory i cedru.

Jedyne wyobrażenie o meblach asyryjskich dają nam płaskorzeźby na ścianach świątyń. Nieliczne informacje o życiu codziennym znajdujemy też na tabliczkach glinianych pokrytych pismem klinowym. Siedziska reprezentacyjne w formie tronów wspartych często na nogach zakończonych zwierzęcymi łapami w układzie antytetycznym, uzupełniono często podnóżkami.

Poza meblami z brązu i kamienia, z okresu greckiego do naszych czasów nie zachował się żaden egzemplarz mebli drewnianych. Jakiekolwiek pojęcie o ich wyglądzie naukowcy czerpią z malarstwa wazowego i ściennego z płaskorzeźb. Dzięki temu wiemy, że ojcowie filozofii używali taboretów z nogami toczonymi lub taboretów składanych, wykorzystywano również krzesła z wklęsłym oparciem. Stoły i łoża najczęściej drewniane przyjmowały najprzeróżniejsze kształty. Stoły biesiadne posiadały tylko trzy nogi, łóżka natomiast składały się z ramy z naciągiem wspartej na czterech rzeźbionych lub toczonych nogach.

O meblach rzymskich wiadomo nieco więcej. Znamy je szczególnie z wykopalisk w Pompei i Herkulanum. Podobnie jak w Grecji siedziska były stałe lub składane. Najpopularniejsze stoły to te na jednej nodze z prostokątnym blatem wspartym na dwóch rzeźbionych podporach i małe stoliki z brązu o składanych nogach. Kultura rzymska wykształciła jednak dwa rodzaje łóżek, do odpoczynku i murowane łoże biesiadne ustawione w podkowę dokoła stołu.

W późniejszych okresach meble zaczęły przybierać funkcje dekoracyjne. Najbardziej znane style w meblarstwie przyjmowały nazwy od władców lub od twórców. We Francji możemy wyróżnić: Ludwika XIV, Styl regencji, Ludwika XV, Ludwika XVI, Styl dyrektoriatu, Styl empire, meble Boulle'a, w Anglii: Tudorów, Stuartów, georgiański, wiktoriański, Sheratona, Adamów, Hepplewhitea, Jacoba, Chippendale'a, Morrisa, w Niemczech: biedermeier, Thoneta, natomiast w Polsce: Księstwa Warszawskiego, gdańskie i kolbuszowskie.

W wieku XXI można zauważyć wyraźny powrót do drewnianych mebli. Ludzie coraz żywiej zainteresowani są sprzętem użytkowym wykonanym z naturalnych materiałów. Triumf świętują meble dębowe, sosnowe i bukowe. Aranżacja współczesnych wnętrz zakłada również instalowanie parkietów. Niezwykle popularne są również schody drewniane Wrocław.

Artykuł pochodzi z serwisu Artelis

Marynistyka w dekoracji wnętrz

Coraz częściej poszukujemy oryginalnych i unikalnych trendów udekorowania naszego mieszkania aby nadać mu wyjątkowy charakter. Jednym z takich kierunków jest styl marynistyczny.

Interesującym trendem zdobienia wnętrz mieszkań jest marynistyka. Styl marynistyczny czerpie inspirację z morza, jezior, żaglowców, a więc atrybutów powiązanych z żeglowaniem oraz odpoczynkiem nad brzegiem morza. Rozmaite dekoracje marynistyczne to podstawa umeblowania wnętrza w celu nadania mu marynistycznej natury.



Trend marynistyczny nie jest jednolity i można go rozbić na styl "głęboki" morski oraz prąd plażowy. Styl morski nawiązuje do morza, biorą górę kolory granatowe, ciemne drewno, mahoń (podstawowy kolor poszycia żaglowców), błyszczący mosiądz (wyposażenie klasycznych żaglowców morskich). Drugim charakterystycznym wzorcem jest wzorzec plaży. Odwołuje się on do jasnych barw wybrzeża jak jasne szarości. Jego składniki to często: muszle, odpowiednio dobrane obrazy marynistyczne, jasnoniebieskie narzuty i pościele w niebieskich kolorach. Każdemu przedmiotowi wystroju mieszkania możemy nadać morski charakter chociażby przez dodanie kawałka zwiniętej liny żeglarskiej, drobnej naklejki lub po prostu malując dany element na granatowo. Typowe wzory dekoracji w stylu morskim można obecnie znaleźć w specjalistycznych sklepach internetowych. Do udekorowania morskiego pomieszczenia mogą służyć różne atrybuty żeglarskie jak koła sterowe, model żaglowca, lampy marynistyczne, obrazy żeglarskie lub wyroby z materiału jak ręczniki czy poduszki z ornamentami żeglarskimi.

Dekoracje marynistyczne to także oryginalny pomysł na prezent dla żeglarza. Dzięki nim będzie można wracać do morskich przygód również w jesienne wieczory.

Artykuł pochodzi z serwisu Artelis

Kino domowe w różnej formie

Film to świetna rozrywka znana już od ponad stu lat. Od samego początku zachwyca i zawsze ciekawi. Wraz z rozwojem techniki rozwijała się także kinematografia. Pojawiały się pierwsze dźwięki, efekty specjalne czy też obraz w kolorze.

Współczesne filmy naszpikowane są nowoczesną techniką komputerową. Wszystko to powoduje, że można stworzyć bardzo widowiskowe filmy z niesamowitymi efektami, a przy tym ze znakomitymi dźwiękami i muzyką. Na takie filmy najczęściej wybieramy się do kina, aby móc to wszystko zobaczyć na wielkim ekranie, a przy tym rozkoszować się krążącym dźwiękiem wokół nas. Cyfrowa technologia pozwoliła stworzyć kino domowe dla tych, którzy nie lubią chodzić do kina. Jest to specjalny system dźwiękowy, którzy powoduje, że dźwięk nas otacza.

Kino domowe wspaniale nadaje się dla każdego kto lubi oglądać filmy w domowych pieleszach, ale nie tylko. Kino domowe to także odtwarzanie muzyki w bardzo dobrej jakości czy oglądanie wydarzeń sportowych. Otaczające nas dźwięki z rozstawionych specjalnie głośników powodują, że kino domowe potęguje nasze wrażenie podobnie jak w kinie. Podstawowym systemem kina domowego jest system 5.1. Jest to pięć głośników, które rozstawia się według schematu oraz jeden głośnik typu subwoofer. Dziś najnowocześniejsze kina domowe działają już w systemie 7.1 gdzie dostępne jest osiem głośników.
Dobrze jest, jeśli do idealnego przestrzennego dźwięku dołączymy idealny obraz. Taki obraz na pewno zaoferuje nam telewizor plazmowy czy też LCD. Dobrze jest gdy ma on szeroką przekątną i dodatkowo jest stworzony w wersji panoramicznej. Nowoczesne telewizory oferują nawet obraz 3D. Odpowiednie ustawienie głośników oraz odpowiednie dobranie telewizora, sprawi że w domowym zaciszu będziemy posiadać małe kino domowe. Nie obejdzie się także bez odtwarzacza płyt DVD lub Blue-Ray jeśli chcemy oglądać najnowsze produkcje. Kino domowe to wspaniała rozrywka i niezwykłe doznania nie tylko przed filmami, ale także przed wydarzeniami sportowymi. Jeśli lubimy oglądać telewizję to kino domowe jest dla nas obowiązkowe.

Artykuł pochodzi z serwisu Artelis

Parametry płytek ceramicznych

Płytki do pomieszczeń, w których  poruszamy się w obuwiu miękkim muszą charakteryzować się odpornością na ścieranie i odpornością na plamienie.

Płytki do pomieszczeń, w których  poruszamy się w obuwiu miękkim muszą charakteryzować się odpornością na ścieranie i odpornością na plamienie. Płytki łazienkowe jak i płytki kuchenne muszą posiadać odpowiednią odporność na ścieranie, plamienie i działanie związków chemicznych powszechnie stosowanych w gospodarstwie domowym. Na ogół wiemy, że tak zwane „polery” z zetknięciu z kawą, pozostają na nich przebarwienia, trudne do usunięcia. Do basenów, brodzików należy stosować płytki antypoślizgowe. Płytki do kuchni muszą posiadać dużą odporność na ścieranie, twardość powierzchniową (6-8 w skali Mohsa), powinny być antypoślizgowe oraz muszą być odporne na plamienie i działanie związków chemicznych stosowanych w gospodarstwie domowym. Płytki podłogowe, na tarasy muszą charakteryzować się wysoką odpornością na ścieranie oraz muszą być antypoślizgowe i mrozoodporne. Płytki na schody zewnętrzne muszą charakteryzować się odpornością na ścieranie, antypoślizgowością, mrozoodpornością i twardością powierzchniową 7-8 w skali Mohsa.  Płytki basenowe muszą być antypoślizgowe, mieć bardzo niską nasiąkliwość, odporność na działanie soli stosowanych w basenach i odporność na ciągłe namakanie. Wszystkie parametry płytek, które mają wpływ na późniejsze ich użytkowanie, ujęte są w przepisach technicznych opracowanych specjalnie dla płytek ceramicznych. W rynkowej ofercie podłogowych płytek ceramicznych znajdują się zarówno płytki nie szkliwione, jak i szkliwione. Cechy użytkowe i walory estetyczne płytek nie szkliwionych zależą wyłącznie od rodzaju i jakości tworzywa kamionkowego lub gresowego, z którego zostały wyprodukowane, oraz od zastosowanych technik zdobienia. Inaczej jest w przypadku płytek szkliwionych. O ich walorach estetycznych i parametrach użytkowych decydują właściwości i cechy warstwy szkliwa. Płytki gresowe posiadają jednak jedną wadę – są podatne na plamienia, które są nieusuwalne za pomocą powszechnie stosowanych detergentów. Dotyczy to szczególnie gresu polerowanego, ponieważ w procesie szlifowania i polerowania warstwy powierzchniowej usunięta zostaje część fazy szklistej i następuje odsłonięcie porów otwartych. Pozwala to czynnikom plamiącym penetrować w głąb płytki. Tę wadę gresu można zlikwidować poprzez pokrywanie płytek specjalnymi substancjami organicznymi, które bardzo skutecznie chronią płytki Opoczno nie polerowane i niestety nie są całkiem skuteczne w odniesieniu do płytek polerowanych. Ze względu na swoje właściwości płytki z gresu porcelanowego znajdują zastosowanie na podłogach ciągów komunikacyjnych, w korytarzach i holach tak w budownictwie indywidualnym jak i w budynkach użyteczności publicznej. Nadają się również do stosowania na zewnątrz budynków jako posadzki tarasów oraz okładziny elewacyjne. Podłogowe płytki ceramiczne nie mają zbyt długiej tradycji w polskim budownictwie indywidualnym. Wiąże się to zarówno z polską tradycją wykańczania wnętrz i stosunkowo wysoką ceną tego materiału jak również z tym, że podłogi pokryte płytkami ceramicznymi powszechnie są uważane za podłogi zimne. Rozwój podłogowych systemów grzewczych spowodował jednak, że materiały ceramiczne coraz częściej stosuje się na posadzki podłóg nie tylko kuchennych i łazienkowych. Coraz częściej płytki ceramiczne spotkać można na podłogach w holach, jadalniach a nawet w salonach i sypialniach. Aktualna oferta rynkowa podłogowych płytek ceramicznych zaspakaja w pełni nie tylko najbardziej wybredne gusta, lecz także spełnia wszechstronne wymogi użytkowe. Ceramiczne płytki podłogowe znane są w Polsce pod potoczną nazwą terakoty, pomimo że terakota jest tylko jednym z wielu rodzajów ceramicznych materiałów podłogowych. Najogólniej ceramiczne materiały podłogowe można podzielić na wyroby kamionkowe i wyroby z gresu porcelanowego.

Artykuł pochodzi z serwisu Artelis